๑. โรงฆ่าสัตว์ ที่เปิดทกำกิจการมาแต่ครั้ง้ป็นสุขาภิบาลกระทั่งบัดนี้ อยู่ในพื้นที่เดียวกับอาคารป้องกันฯ ( ดับเพลิง) ถนนสุนทรภู่ กำลังผรับปรุงให้ถูกหลักสุขาภิบาลมากยิ่งขึ้น ปัจจุบันใช้ชำแหละแต่เพียงสุกรเท่านั้น โดยที่ยังเป็นระบบเดิมคือเมื่อเชือดแล้วนำขึ้นลวกด้วยน้ำต้มร้อนบนกะทะใบลานจำนวน ๔ หัวเตาก่อนชำแหลพะ ความร้อนที่ใช้ต้มน้ำมาจากพลังงานของแก๊สชีวภาพ จากเดิมที่ต้องซื้อฟืนเป็นเชื้อเพลิงต้มน้ำร้อนปีละนับแสนบาท....พื้นที่ในนี้ส่วนหนึ่งยังใช้ทำไขมันอัดก้อนซึ่งเทศบาลฯ ออกจัดเก็บจากร้านอาหารต่าง ๆ ตามกำหนดเพื่อมิให้กากไขมันเหล่านี้ไหลลงท่อระบายน้ำ ก่อนไหลไปคลองในที่สุด ไขมันอัดก้อนเป็นอีกแหล่งพลังงานทางเลือกหนึ่งที่แปรสภาพจากของเสียให้เป็นพลังงานความร้อน
๒. เส้นทางจากของเสียที่ถูกแปรสภาพเป็นของดี...จากขยะอินทรีย์ทเศษอาหาร เศษผักผลไม้ที่เกิดขึ้นทุกวันในระบบเมือง เทศบาลฯ กำหนดนีดกับเจ้าของแหล่งกำเนิดของเสียตามจุดต่าง ๆ ออกเก็บมาเลี้ยงสัตว์หลายชนิด จากเล็กที่สุดอย่างจุลินทรีย์ทเรื่อยมาถึงไส้เดือน เป็ด หมู แพะ กระต่าย วัว สำหรับหมู เทศบาลกักเก็บทุกอย่างจากคอกไปผลิตแก๊สชีวภาพ ก่อนจะนำน้ำที่เหลือไปจำหน่ายในรูปของปุ๋ย ปุ๋ยเหล่านี้นำไปใช้ในกิจการต้นไม้ของเทศบาลฯ ทั้งเมือง ที่เหลือนำออกจำหน่ายแก่เกษตรกร เพื่อบำรุงดินสร้างผลผลิตอาหารกลับเข้าเมืองต่อไป
๓. ดเวยความที่อยู่ในเขตชุมชนเมืองบนเนื้อที่เกือบ ๘ ไร่ซึ่งมีทั้งอาคารจอดรถดับเพลิง โรงจอดยานพาหนะ โรงผลิตน้ำประปา โรงผลิตแก๊สขีวภาพ โรงฆ่าสัตว์ โรงเลี้ยงไส้เดือน โรงผลิตน้ำจุลินทรีย์ โรงเพาะเห็ด โรงคัดแยกขยะ โรงเรือนเพาะชำกล้าไม้ โรงเลี้ยงสัตว์ ...ได้ถูกออกแบบจัดวางให้เกิดความลงตัวเหมาะสมเรื่อยมาเพื่อการใช้พื้นที่อย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อทุ่นรายจ่ายในการบริหารจัดการลงได้ และส่วนสำคัญของการออกแบบพื้นที่คือการกันพื้นที่ร่มเงาไว้เป็นพื้นที่กลาง ปกคลุมด้วยต้นจามจุรี และยางนา เพื่อปรับอุณหภูมิโดยรอบให้เย็นลง และคนที่เกี่ยวข้องได้สามารถเข้าไปอาศัยรมไม้ใบบังได้ ไม่นับรวมรอบบริเวณต่าง ๆ ที่มีการปลูกทั้งไม้ยืนต้น และไม้สำหรับรับประทานกระจายอยู่ทั่วไป เป็นวงจรการออกแบบการใช้ที่ดินที่สอดประสานและสะดวกสบายสำหรับการทำงานได้เป็นอย่างดี
๒๖ กรกฎาคม ๒๕๕๕
๒๗ กรกฎาคม ๒๕๕๕
๓๐ กรกฎาคม ๒๕๕๕
๑ สิงหาคม ๒๕๕๕
๑ สิงหาคม ๒๕๕๕
๒ สิงหาคม ๒๕๕๕
๔ สิงหาคม ๒๕๕๕
๕ สิงหาคม ๒๕๕๕
